Tak narodziło się Antyki.eu. Z zamiłowania do starych rzeczy

Na zdjęciu dwa kadry z codziennej pracy Antyki.eu. Po lewej przygotowanie zdjęć lustra i żyrandola, po prawej mycie samochodu.

Na jednym zdjęciu myjemy busa. Na drugim ustawiamy aparat przy lustrze, w którym odbija się żyrandol. Ktoś mógłby powiedzieć, że to dwie zupełnie różne roboty. U nas obie mieszczą się w tym samym dniu. Samochód trzeba przygotować, przedmiot obejrzeć, a potem jeszcze znaleźć takie ujęcie, żeby na zdjęciu było widać to, co spodobało nam się na żywo.

Lubimy tę pracę za jej różnorodność. Można zacząć dzień od rzeczy tak zwyczajnej jak mycie samochodu, a skończyć go, oglądając ornament na starej ramie i zastanawiając się, jak najlepiej pokazać jego głębię. Właśnie z tego zamiłowania do starych rzeczy narodziło się Antyki.eu. Z czasem stało się ono naszą pracą, a ciekawość, od której wszystko się zaczęło, została z nami do dziś.

Najpierw przedmiot przyciąga wzrok

Czasem wystarczy kształt ramy albo sposób, w jaki wygięto ramię żyrandola. Z daleka widzisz całość i od razu masz ochotę podejść bliżej. Dopiero wtedy zauważasz, że ornament, który z kilku kroków wyglądał na prosty, ma drobne zagłębienia. Albo że szkło, które z jednej strony wydawało się jednolite, pod innym kątem pokazuje fakturę.

To są momenty, które w tej pracy lubimy najbardziej. Przez ręce przeszło nam już wiele lamp, luster i innych starych przedmiotów, a ciągle można trafić na coś, co zatrzyma nas na dłużej. Przy jednym egzemplarzu uwagę zwraca proporcja, przy drugim sposób wykonania. Bywa i tak, że dopiero po chwili potrafimy powiedzieć, dlaczego coś nam się spodobało.

Ta ciekawość przydaje się później, kiedy przygotowujemy ofertę. Łatwiej napisać konkretnie o rzeczy, której samemu chciało się dokładnie przyjrzeć. Można wtedy pokazać, gdzie rama jest wypukła, jak wygląda klosz z boku albo co widać na odwrociu. Czytelnik dostaje szczegół, na który sam może zwrócić uwagę. Zobacz, jak pokazujemy detale i stan antyków w ofertach.

Niektóre zdjęcia robimy po kilka razy

Lustro ze zdjęcia dobrze pokazuje, ile zależy od ustawienia aparatu. Tafla odbija wszystko, co jest przed nią. Wystarczy stanąć trochę z boku, a w odbiciu pojawi się coś innego. Do tego światło raz podkreśla ornament na ramie, a raz sprawia, że część zdobień ginie w cieniu.

Pierwsze ujęcie może być poprawne i nadal niewiele mówić o przedmiocie. Robimy więc kolejne. Czasem wystarczy niewielka zmiana kąta. Innym razem odchodzimy o kilka kroków, żeby sprawdzić, czy zdjęcie nadal oddaje proporcje. Ujęcie z żyrandolem odbitym w tafli pokazuje jednocześnie lustro i jego otoczenie. W zbliżeniu można potem obejrzeć samą ramę. Zobacz lustra i lusterka w naszej ofercie.

Jest w tym sporo satysfakcji. Masz przed sobą rzecz, którą zdążyłeś dobrze poznać, i w końcu widzisz na ekranie zdjęcie, na którym ktoś drugi też może dostrzec to, co Ciebie zainteresowało. Tego momentu trudno się znudzić.

Zwykłe rzeczy też mają swoje miejsce

Mycie busa rzadko trafia na zdjęcia o antykach, a przecież samochód jest częścią naszej pracy. Trzeba go przygotować tak samo, jak trzeba przygotować miejsce do fotografowania czy odłożyć przedmiot tam, gdzie będzie bezpiecznie czekał na sprzedaż. Tych drobnych czynności jest w ciągu dnia sporo. Jedne zajmują chwilę, inne trzeba powtórzyć, bo za pierwszym razem coś nie wyszło.

Mamy dni, kiedy po całej robocie po prostu czujemy zmęczenie. Mamy też takie, kiedy jedna rzecz zajmuje więcej czasu, niż planowaliśmy, a potem właśnie z niej jesteśmy najbardziej zadowoleni. Dobrze znamy oba te dni. I dobrze znamy uczucie, kiedy następnego ranka wchodzimy do pracy i chcemy wrócić do przedmiotu, który wczoraj odłożyliśmy na bok.

Może dlatego lubię to zestawienie zdjęć. Widać na nim i kawałek zwyczajnej roboty, i tę chwilę, kiedy można się zatrzymać nad czymś ładnym. Tak wygląda spora część naszej codzienności.

Po latach nadal jesteśmy ciekawi, co będzie następne

Z czasem nabiera się wprawy. Wiadomo, które ujęcia przydadzą się klientowi, gdzie szukać oznaczenia i o co zapytać, kiedy pochodzenie przedmiotu jest niejasne. Najprzyjemniejsze jest to, że mimo tej wprawy wciąż można się zdziwić. Stare rzeczy potrafią zaskoczyć detalem, którego wcześniej się nie widziało, albo rozwiązaniem, na które dziś ktoś wpadłby zupełnie inaczej.

I to jest chyba najbliższe temu, co mamy na myśli, kiedy mówimy, że kochamy tę pracę. Po latach nadal chce nam się podejść bliżej, obejrzeć przedmiot z każdej strony i zrobić jeszcze jedno zdjęcie. A kiedy kończymy z jedną rzeczą, jesteśmy ciekawi, co postawimy przed aparatem jutro. Przeczytaj też o naszych wyprawach po antyki.